|
Wie het artikel herleest
van 'Staf Nees. 100 jaar later' in VBV-magazine maart 2001, vindt enkele
opvallende parallellen tussen deze door liturgische muziek beïnvloede
componisten. Net zoals Staf Nees gaf Flor Peeters les op het Lemmensinstituut
en was hij organist binnen de stad Mechelen: Staf Nees in de Hanswijkkerk,
Flor Peeters in de Sint-Romboutskathedraal. Laten we echter niet vergeten
dat Flor Peeters zowel als componist en als organist met kop en schouders
boven Staf Nees uitstak, maar in de beiaardwereld bleef hij een randfiguur,
terwijl Staf Nees er de hoofdrol in speelde.
Op het Lemmensinstituut
doceerde Flor Peeters orgel, improvisatie en Gregoriaanse begeleiding,
tot hij in 1952 directeur werd van het Antwerps conservatorium. Het is
als collega van Staf Nees en binnen deze periode dat de enige compositie
tot stand kwam die de naam Peeters met de beiaard verbindt (cfr. 'Beiaardcompositie').
Na de dood van Staf Nees
in 1965, werd Piet van den Broek aangesteld tot directeur van de beiaardschool.
In deze hoedanigheid vroeg hij zijn vroegere orgelleraar Flor Peeters
om in de jury van de eindexamens van de beiaardschool te zetelen. Naast
juryleden Peter Cabus (componist en directeur van de muziekacademie van
Mechelen), Kamiel D'hooghe (directeur van de Vlaamse afdeling van het
Brussels conservatorium) was Flor Peeters een belangrijke figuur in het
Vlaamse muziekleven waardoor Piet van den Broek het beiaarddiploma meer
draagkracht wilde geven. Ook Jef Van Hoof en Adriaan De Groot (beiaardier
van Bergen op Zoom) maakten lange tijd deel uit van de jury. Voor de jaarlijkse
beiaardcompositiewedstrijd werd Flor Peeters eveneneens gevraagd. Hij
maakte mee dat Eugeen Uten, die eveneens in de jury zetelde, steevast
een nul gaf voor moderne composities omdat ze afweken van de romantische
Mechelse schrijfstijl. Verder zetelde hij lange tijd in de Beheerraad
van de beiaardschool, van 1969 tot ongeveer 1980.
Flor Peeters in de jury van de Mechelse beiaardschool, 1975
v.l.n.r.: Kamiel D'Hooghe, Flor Peeters, Piet van den Broek, Jef Rottiers,
Eugeen Uten, Peter Cabus
Oorlogsactiviteiten
Flor Peeters was afkomstig
uit Tielen in de Kempen. Ook Piet van den Broek kwam uit dezelfde streek,
zij het langs Hollandse zijde, uit Chaam. Deze geografische bepaaldheid
zorgde voor een speciale band tussen de twee. Deze werd nog verscherpt
door het feit dat Piet van den Broek hulporganist van Flor Peeters was
in de Sint-Romboutskathedraal, waar ze vaak van mening wisselden tussen
twee missen door. Deze goede verstandhouding blijkt ook uit volgende anekdote.
Tijdens de oorlog hadden
de Duitsers het paspoort van Flor Peeters afgenomen, waardoor hij niet
meer per trein mocht reizen. Om toch nog les te kunnen geven aan het conservatorium
van Tilburg in Nederland, ging hij vanuit Mechelen met een vals paspoort
op de trein naar Antwerpen, om vandaar met de tram tot aan de grens in
Meerle te reizen. De familie van Piet van den Broek bezorgde hem in Chaam
een Hollandse fiets waarmee hij tot Tilburg fietste. Op deze tochten smokkelde
hij ook brieven van kardinaal Van Roey naar de bisschop van 's Hertogenbosch
en terug.1
Beiaardcompositie
Hoewel vlot van pen waar
het orgelliteratuur betrof, bleef Flor Peeters bij slechts één origineel
beiaardwerk: de Serenade uit 1946. Verder zijn twee pianosonatines nog
steeds populair onder beiaardiers. Zowel de Serenade als de Sonatines
werden in 1975 uitgegeven door Edition Peters, waarmee Flor Peeters een
exclusief contract had.
Liesbeth Janssens
|
